අ ගබ්හ සෙය්‍ය, a. (අ priv. ගබ්හ womb, සේය්‍ය lying), free from re-incarnation.

අ ගබ්හ සෙය්‍යාව, n. freedom from re-incarnation, state attained by Rahats through B. observances.

අ ගර්‍භ ශය්‍ය, a. free from re-incarnation. See P. අගබ්හ සෙය්‍ය.

අ පන්නකය, n. the first descent or incarnation of Buddha.

අ හේතුක ප්‍රතිසන්ධිය, n. unhappy re-incarnation or transmigration, අවාසනාවන්ත සංසාරය.

අ හේතුකයා, n. one of evil re-incarnation, unfortunate or miserable person, කාලකණ්ණියා.

අනාගාමි, a. (අන් ආගාමි) non-returning, non-re-incarnating. See අනාගාමියා.

අනාගාමියා, n. non-returner, viz, one who does not re-incarnate either in this or a divine world, but attains a Brahma world.

අනාගාමී මාර්‍ගය, n, non-re-incarnating path, viz. the third out of the four to Nirvāna. See චතුර්විධමාර්‍ග.

අනුත්පාද, a. (අන් උත්පාද), without birth or re-incarnation or re-existence, තවත් ඉපදීමක් නැති.

අව තීර්‍ණ, a. descended, බැස්ස; crossed, එතරවූ, මෙතරවූ; incarnated, ලොවපහළවූ, මුර්‍තතිමත්.

අව තීර්‍ණවෙනවා, v. i. to descend &c.; become incarnate, දේහධාරීවෙනවා, ලොවපහළවෙනවා.

අවතාරය, n. apparition, ghost, fantasm, spectre, sprite, manes, ප්‍රේතයා; in ancient usage: descent or incarnation of a god, as of Vishnu in the form of a fish, tortoise, boar, man-lion (නෘසිංහ), dwarf, the two Rāmas, Krishna, Buddha, Kalki &c.; also for අවතරණය.

කෘෂ්ණ, n. Krishna, who is supposed to have been a real and complete incarnation of Vishnu, and quite distinct from Vishnu's ten other avatārs or incarnations. He is said to be a mild and beneficent deity. Ap. of Arjuna, charioteer of the sun.

ගෝ·යෝනිය‍, n. cattle-birth, viz. incarnation or birth as an ox or cow.