සේකය, n. (සි‍ව් to sprinkle), sprinkling, bailing- out, ඉහදැමීම.

සංගායනාව, සංගීතිය, n. singing together, chorus, concert, entertainment of singing and music; public recitation; sp. applied to three convocations held after Buddha's death to settle the B. canon, at which there were present respectively 500, 700 and 1000 priests.

සුපින, n. P. of ස්වපන: dream, හීනය.

සමුච්ඡේදය, n. extirpation, destruction, සිඳදැමීම.

සු·ව්‍රත, a. (සු emp., see ව්‍රතය), vow-fulfilling, strict in religious observances, බාරය or ශීලය පවත්වන, virtuous, සුශීල.

සිව්හිස්, n. lit. four heads: ap. of Brahma as having four heads, බ්‍රහ්ම.

සරකා, සරක්, n. See හරකා.

සුවන්·යහන්, n. (සුවන් Garuda, යහන් vehicle), ap. of Vishnu, as riding on the bird Garuda, විෂ්ණු.

සුහුඹුල්, a. (සු, සුබල), well-grown, flourishing, luxuriant, හොඳට වැඩුණු, සශ්‍රීකවූ.

සාරාර්‍ථය, n. (සාරඅර්‍ථය), real purport, the substance or essential meaning, නියම අදහස best interest or welfare, උතුම් ශූභය.